کشف معدن طلای باستانی در دل کوهستان | عکس

به گزارش تینو، به گزارش فرادید: مردم محلی از وجود آن آگاه بودند، نویسندگان رومی از آن یاد کرده بودند و منابع اسلامی قرون وسطی بعدی نیز کیفیت طلای رودخانه سگر را ستوده اند. با این حال، یک سوال بی پاسخ ماند: آیا امپراتوری روم واقعاً استخراج طلای سازمان یافته و گسترده را در این منطقه مرتفع پیرنه انجام داد؟

اکنون یک تحقیق جدید روشن ترین پاسخ را ارائه کرده است. محققان دانشگاه لاکرونیا و دانشگاه بارسلونا استخراج طلای آبرفتی در دوران روم را در سایت “Les Guiterres de Al” در منطقه Cerdania در Girona، اسپانیا تایید کردند. آنها با تعیین تاریخ رسوباتی که در داخل یک مخزن آبی مربوط به سیستم معدنی هیدرولیک مدفون شده بودند، نشان دادند که این شبکه معدنی در دوره رومی فعال بوده و احتمالاً در اواخر قرن دوم یا اوایل قرن سوم میلادی متروکه شده است.

منطقه “Les Guiterres de Al” در لبه شمال شرقی دره Cerdania قرار دارد. حوضه ای کوهستانی در کاتالونیا که قله های اطراف آن حدود 2900 متر ارتفاع دارند. امروزه این چشم‌انداز با دره‌های فرسایش‌یافته، لایه‌های آشکار رس و مارن و بریدگی‌های عجیب در زمین که با شیب طبیعی منطقه همخوانی ندارد، مشخص می‌شود.

برای باستان شناسان، این نشانه ها فقط فرسایش طبیعی نبودند. آنها بسیار شبیه سازه های معدنی باز هیدرولیک بودند که در سایر معادن طلای رومی دیده می شد. برخی از این سازه‌ها شکاف‌های طولانی و باریکی بودند که به نام «کلاغ‌های شعار» شناخته می‌شدند و برخی دیگر جبهه‌های معدنی وسیع‌تری از جمله یک گودال بزرگ به طول حدود 300 متر ایجاد کردند. این سیستم ها با جریان کنترل شده آب، رسوبات آبرفتی طلا دار را فرسایش می دادند و ذرات بسیار ریز طلا را از خاک های باستانی جدا می کردند. محققان تخمین می زنند که حدود دو میلیون متر مکعب خاک در این منطقه جابجا شده است.

اهمیت این کشف به موقعیت جغرافیایی آن نیز مربوط می شود. این معادن در نزدیکی «Iulia Libica»، شهر مدرن «لیبی» قرار دارند. تنها شهر رومی شناخته شده در پیرنه. این شهر در منطقه ای استراتژیک در کوهستان ساخته شده و احتمالاً مرکز اداری و اقتصادی کنترل منابع محلی بوده است.

منابع باستانی پیشین نیز از ارتباط این منطقه با طلا صحبت کرده اند. «پلینی کبیر» از طلای پیرنه یاد کرده بود و «مارتیال» شاعر رومی نیز در نوشته‌های خود به مناطقی اشاره کرده است که محققان آن را با مناطق طلایی اطراف «یولیا لیبیکا» مرتبط می‌دانند. یافته های باستان شناسی نیز سرنخ های بیشتری ارائه کرده است. در منطقه “El Castillo de Bolbier” محققان قبلاً یک کارگاه فلزکاری را کشف کرده بودند که با تولید طلا، نقره، سرب و زعفران مرتبط بود. همچنین، در “Place de Prats”، در نزدیکی معادن، یک قبرستان رومی یک دستبند طلا به وزن 23 گرم به دست آورد. یک شی مجلل و غیر معمول برای یک منطقه کوهستانی.

این تحقیق همچنین یک سوال تاریخی بزرگتر را مطرح می کند: آیا افول شهر “Iulia Libica” بر سرنوشت این معادن تأثیر گذاشته است؟

شواهد باستان شناسی نشان می دهد که بخش هایی از شهر رومی، از جمله میدان اصلی و مناطق مسکونی، در اواخر قرن دوم یا اوایل قرن سوم پس از میلاد متروک شده است. این زمان دقیقاً مصادف است با دوره احتمالی رها شدن سیستم های هیدرولیک “Los Guiteras”. محققان از بیان رابطه مستقیم علت و معلولی خودداری می کنند، اما این تصادف قابل توجه است.

معدن هیدرولیک رومی نیاز به سازماندهی، نیروی انسانی، دانش فنی و کنترل زیرساخت های آبی دارد. اگر مرکز شهری مجاور کاهش یافته باشد، حفظ چنین سیستمی ممکن است دیگر ممکن یا سودآور نباشد. بنابراین، “Les Guiterres” نه تنها ممکن است شاهدی از معدنکاری روم باشد، بلکه نشانه ای از فروپاشی اقتصاد کوهستانی وابسته به قدرت امپراتوری روم باشد.