به گزارش تینو، بهاره افشاری پس از سال ها بازی در عرصه بازیگری و علاوه بر تجربه کارگردانی در عرصه مستند، مسیر خود را به سمت برنامه سازی و اجرا چرخاند که حاصل آن اکنون در قالب برنامه ای به نام «منشور» است. افشاری پیش از این و نزدیک به یک دهه پیش مستندی به نام «دچار» را کارگردانی کرد که در آن سعی داشت مستقیماً با افرادی که زندگیشان با داستانی منحصر به فرد گره خورده است مواجه شود. او اکنون با افراد سرشناسی روبرو می شود که باید جنبه ناشناخته تری از خود را آشکار کنند. این فرافکنی نیازمند بستری مطمئن و فرد قابل اعتمادی بود که افشاری در «منشور» ارائه کرد.
احساس امنیت برای مخاطب
«منشور» در فضایی که مخاطب احساس امنیت می کند با میزبان و مهمان مواجه می شود. یعنی طراحی دکور و نحوه مواجهه افراد با هم در شرایطی انجام می شود که دیگر این میزانسن وجود ندارد که مهمان روی صندلی می نشیند و مورد انتقاد قرار می گیرد. طراحی حساب شده صحنه و چرخش و گشت زنی میهمان در آن فضا و اختیاری که به او داده می شود تا موقعیت ها را آن طور که دوست دارد انتخاب کند، اتفاقی است که در واقع برای او و به دنبال آن برای مخاطب احساس امنیت ایجاد می کند. در این فضای امن است که مهمان حرف هایی می زند که تا به حال نگفته است و مخاطب آن را می پذیرد.
ایجاد فضایی امن و دادن آزادی به میزبان و مهمان برای پرسه زدن در فضای طراحی شده و انتخاب هر قسمت از استودیو برای اجرای بخش هایی از گفتگو نیازمند جهت گیری سنجیده ای است. برای ایجاد این فضا و به تصویر کشیدن آن، کارگردان باید به گونه ای عمل کند که مجری حضور دوربین را در آن فضا احساس نکند تا خود را مستقیماً در مقابل مجری و تماشاگر ببیند و از سوی دیگر، از نظر بصری و تنوع قاب برنامه به گونه ای باشد که مخاطب احساس یکنواختی نداشته باشد، به گونه ای که مهمان و مجری در طول برنامه در قاب های مختلف و متفاوت قاب شوند. در واقع در ساختار منشور، دوربین ها در موقعیتی قرار می گیرند که بتوانند تصاویر را ثبت کنند، ضمن اینکه میزبان و مهمان را برای ثبت نماهای مختلف احاطه کرده اند، مزاحمتی در مکالمه ایجاد نمی کنند و همین عامل باعث شده تا فضای ایجاد شده به هم نخورد.
برنامه «منشور» به میزبانی و تهیه کنندگی بهاره افشاری و کارگردانی محسن احتشامی از پنجشنبه ها از طریق شبکه خانگی پخش می شود.
منبع : خبرگزاری hamshahrionline