از پاتوق میوه‌فروشان ونکی‌ تا ورود کاموافروشان به میدان حسن‌آباد

تبلیغات بنری

تینو – بهاری خسروی: میرزا یوسف پسری به نام حسن داشت که پس از توسعه و گسترش شهر تهران، این ناحیه از تهران را به نام فرزندش حسن انتخاب کرد و پس از مرگش، باغ‌ها و زمین‌هایش بین وارثانش تقسیم شد او هنوز نام قبلی خود را حفظ کرده است. اما این میدان زیبا و تاریخی و ترکیب بازارهای تجاری آن حکایت جالبی دارد.

قصه های خواندنی در تهران اینجا او دنبال میکند

مثلا میدان حسن آباد سال هاست پاتوق باغداران و فونکی ها بوده است. «مهرشاد کاظمی» تهران پژوه به نقل از یکی از اهالی قدیمی ده فنک می گوید: «مصطفی ممالیک نیز در ده فنک باغ داشت و اکثر کارگران یا کشاورزان از همان مصطفی مملوکی بودند که در آن کار می کردند در میدان حسن آباد مردی ارمنی ایستگاهی داشت که کشاورزان و کارگران را به میدان حسن آباد می بردند و گیلاس، توت، خرمالو و سایر محصولات را در جعبه ها یا جعبه هایی می فروختند که باید در همان میدان جمع آوری می کردند.

کاظمی در بخشی دیگر از سخنان خود به ایستگاه اتوبوس خط ونک – حسن آباد برای انتقال اهالی دونک به منطقه حسن آباد اشاره کرد. اما پس از تبدیل شدن میدان حسن آباد به شهر، ماجرا کمی متفاوت شد و این بار میدان تبدیل به پاتوق پارچه فروشان شد.

عباس حسینی، نویسنده و ساکن محله قدیم حسن آباد، از پارچه فروشان این منطقه یاد می کند: «تا دهه 50 از ضلع جنوب غربی میدان تا خیابان سیبیا و نزدیک چهارراه ولی عصر (عج) صف پارچه فروشان بود از این پارچه فروشان گلیم بودند، اما با گذشت زمان به محدوده خیابان زراخت نقل مکان کردند و جای خود را به پشم فروشان دادند در حال حاضر ضلع شمالی بورس مبلمان و تجهیزات اداری مانند میز است ، صندلی، فایل و لوازم چوبی و ضلع جنوب غربی آن در قراگ کاموآوروشان واقع شده است و همچنین بورس فروشندگان ابزار، قفل، میخ و کلید فروشان را تشکیل می دهد.

تبلیغات بنری

hamshahrionline به نقل از تینو

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *